4 mevsimdi hep yaşanan. ben 5. mevsimi yaşıyorum adı Hazan.

sonbahar yağmurları değil,ayrılık yağmuru üzerime yağan. yüreğim lal ..

görmüyormusun hala yar..

kan kaybediyor sevdam.

yasaklı bir kelime gibisin artık cümlelerimde

dilime almaya korktuğum bir kaç hece

ve söylenmemesi gereken yemin gibi bir kelime

yüreğim lal

görmüyor musun yar kan kaybediyor sevdam.

bu gece şöyle bir baktım gökyüzüne

ve döndüm artık özüme

inanmam artık tek bir sözüne

yüreğim lal

görmüyor musun kan kaybediyor sevdam..

arife kurt 29/07/2010

çok vagonlu bir trende her istasyonda yeniden başlayan, çok seferli bir yolculuktur yanlızlık. sana gelirken yolları günlerin ardında bitirmek,giderken yollarda ömrünü bitirmek! k.tazeoğlu

bana geldiğin yol, aşk izlerinle doluydu.. bir dolu aşkın izini örtüyordu şiirlerin. gelmek eylemi pörsümüştü adımlarında.. oysa ben gelişini milat sayacak kadar başlıyordum aşka! ! k.tazeoğlu…

Özne olmayı bırakıp zamir oldum, edat oldum, yüklem oldum…ama senin gibi aşk ile ihanet arasında bağlaç olmadım asla…

Bir aşkı paylaşmak için çok geç, bir paylaşıma aşık

zaman… Şimdi sana söylenecek tek cümle:
…
Bende sana yetecek kadar ben kalmadı..

alıntı

Şimdi GözyaşLarım İstanbuLun YağmurLarıyLa Yarışır,We TıkLım TıkLım YaLnızLığım İstanbuLun KaLabaLıkLığına Karışır.YıkıLmış Bi Dünyanın Enkazı ALtından BeLki KüLLerimden Doğarım,Kim BiLir BeLkide Kendi Kanımda Kendimi Boğarım . . .

bu şehre hep mi yağmur yağar yâr’la karışık? ya da hep mi ayrılık yağar aşkla karışık?

Ben istedim bitmesini
Evet..!
Çok sevdim
Delice sevdim..
Bu denli sevdiğim için bıtmelı sandım,
…Üzülmekten kaçtım..!
Lafta sen olmadanda yaşardım..
Her seven ölürken ben nasıl bu kadar hayatta kaldım..
Sahi ölmeden önce ne kadar nefes aldım..?!

Bir kez yüreğine ayrılık zehri düştü, ya tutamam artık seni, İkimiz içinde en hayırlısı olarak görüyorum, bir an önce gitmeni. Ama merak ediyorsan söyleyeyim, her zamankinden daha çok seveceğim seni çünkü geride kalanlar nedeni bilinmeyen bir şekilde daha çok severler gideni…

git gidebildiğin yere kadar…bu liman da kaybettiğim ilk gemi sen değilsin..ama şunu unutma…rıhtımda kalanı değil çekip gideni vurur fırtına….

Ne kötüdür insanın aklıyla yüreği arasında çaresiz kalması. Ne kötüdür an kadar yakın bir asır kadar uzak olması.. Ve bilir misin? Ne acıdır insanın bildiğini anlatamaması..”Ben” deyip susması “Sen” deyip ağlamaklı kalması…

Önceleri hatayı hep kendimde bulurdum… “Az geçtim” kalbinden…! derdim hep… söyleyemedim sewdiğimi diye ağlardım geceleri… Ama senin bir başkası için yandığını gördüm ya… “az geçtim” demiyorum artık… bir harf daha ekledim acım diner belki diye… artık ” Vazgeçtim”..

Bana huzur dileme HAYAT… Kendime hep kötü bakarım çünkü ben.. Hiç hoşça kalamadım bugüne kadar. Hatta hiç kalmadim. Benim için mutluluk dileme HAYAT.. Benim gülümsemelerim hep bayat.

Yüzüne tüküreceğim!Ama şerefsizliğine tuttuğun orucun bozulacak diye korkuyorum.Lütfen sen iyiyi oy…nama, böyle kötü kal.Ben topun atılmasını beklerim..

Aslında insanlar seni hayal kırıklığına uğratmıyor, sadece sen yanlış insanların üzerine hayal kuruyorsun o kadar.

‎”Yalnız’ın” adı okunduğunda Okulda ya da yaşamda.. Kimse “Burada” diyemez.. Ama Yok da..

Varlığım varlığına adanmış, varlığıma sorulmadan. İşte sevgilim avuçlarındayım, hem de hiç yorulmadan. Bir yol olmalı kurtulmalıyım askı esaretten, ama korkunç bir aşkın tesirindeyim eser yok ki cesaretten

Büyük sevdalar, kamu morguna dönmüş yüreklerde unutulur. Ve aşk kurşunla değil ancak, göz yaşıyla vurulur..

. sayfa gazete köşeleri gibiyim, faili meçhul aşklarla dolu yüreğim..

Aşkı fütursuzca kirleten insanlardık biz seninle. Aşk yoktu gönlümüzde, bir papağan gibi tekrarlanıyordu. Süresi gelen cümleler yalancı bir aşk dilinde….Velhasıl, koynumuzda büyüttüğümüz ayrılığı öldürmek, sevgiyi eşit ve hür yaşamak için, bir aşk devrimi tek yoldu. Ne yazık ki aşkın bir gece yarısı intiharıyla bu ey…lemimizde son buldu…

Güvenimi kısırlaştırsaydım keşke,senden sakat bir çocuk doğurmasaydı. Adını Umut koysaydım keşke, piç bir umudum olsaydı…

Bazen susarsin,bazende suskunluguna yanarsin.Bazen uzulursun,bazende mutlu olmaktan kacarsin…Bazen deger verirsin birine ama bazende onun degersizligine verdigin degerten utanirsin…Bazen knusmak dertlesmek istersin biriyle ama bazende insanlarin iki yuzlulugu gelir aklina yine susarsin…Bazen birini gozlerine saat…lerce bakmak istersin ama baktign gozlerin senin gibi bakmadigini gorunce basini cevirirsin…Bazen aski buldum diye haykirmak istersin…Bazende sesini duymak istedigin kimseyi asla yaninda bulamazsin!

Çay bardağında bırakılan
Dudak payı
Kadar bile
Uzak kalamam
Gözlerine

aşk yasal bi duygu değil kalp içindeişte bu yüzden her davada ilk o hüküm giyiyor…ve bir kalbin her devriminde darağcında ilk o sallandırılıyor

Gidiyorum. Ardımda
kırık istekler, satır satır geceye bulanmış kanayan birkaç şiir. Unutma;
şairin ne yaşadığını en iyi şiir bilir ve bir şiir kanarsa şair
cinayete kurban gidebilir…

“sen bir defa olsun “seni seviyorum” yalanını at ; melekler günahını bana yazsın olur mu ?”

Devamını Gör

bir baskasiyla gördügünde… Sabrede bilecekmisin? Artik o benim degil baskasinin… Diye bilecekmisin? Sana dügün davetimi gönderdigimde… Gele bilecekmisin? Beni siyah damatlığımlagördügünde… Dayana bilecekmisin? Ve iste yillar sonra cocuklarim senigördügünde…”Teyze senin resmin babamın odasinda sakli” dedi…kl…erinde Gözyaslarini Tuta bilecekmisin

Neden azmin bu kadar süreksiz, Senmi yoksa davanmı yüreksiz…

Daha aşktan kesilmeden ağzım, bir cami avlusuna bıraktın beni. Kimliksiz, kimsesiz ve en önemlisi sensiz. Oysa o kadar çok inanmıştım ki sana, herkes, her şey, hatta kendimden bile kaçarak sığınmıştım yanına…

Annesinin kucağında mutluluğu göndere çekilmiş bir çocuk gibi hissettim, ilk buluşmamızda kendimi.Annesinden dayak yemiş bir çocuğun sitem ve kırgınlığıyla gönderdin son buluşmamızda beni

bu son öpücüğü mıh gibi çakmalı alnına.!! utancından açama gözlerini..!şimdilik öldürüşünün şerefine.. daha çok silah taşıyorum dudaklarımla yarına..

Sana tuz yalatsam,sabaha kadar tuz yerine suyu düşünürsün; İşte çelişki burada gibi görünse de, nesnel hareketin kanıtıdır bu. Bir durumla uyarılan her durum, bir başka durumu işaret edecektir. Beni sevdiğini söyledikçe sen, ben bir diğerini sevdiğimi hatırlayacağım. Buna ihanet diyemezsin … …

Aynı duygular ! kulaklarımda yine aynı melodi ! , eski bir piyano
başında tüm beceriksizliğiyle oturan kalbim aşk için çalıyor şimdi ,
parçanın adı ” hoşçakal sevgili

Bu benim hikâyem başrolde benim figüranda. Fonda yalnızlığı seviyorum, mümkünse kalabalık yapma dekorda!!!

Ve ne kadar yıkarsan yıka kalıyor bir izi.. Her giden başka renkler bırakıyor içime..Senden kalan ise hep kırmızı , hep kan , hep acı.. Sana aşk kaybından ölmek üzereyim

O ‘ bir varmış ‘ derken ben çoktan ‘ bir yokmuş ‘ diyerek bitirdim tüm var olanları. Geriye ise sonbaharda ölüp, evlerinden düşen aşkımızın sararan yaprakları kaldı

Yüreğimi ona verdim, lades !Yeni aşklar sunmayın bana, Aklımda !

Başaşağı bir gelecek tasarlıyorsun bana. Seni seviyorum, hiç yokmuşsun gibi seviyorum seni. Artniyetsiz, haketmediğin kadar temiz

Aşk , ağır iştir: Emekli olamazsın , sigortası yoktur , ikramiye alamazsın , yıllık tatil izni verilmez , greve kalkıştın mı yersin sopayı , her dakika lokavt tehlikesiyle burun burunasındır , kaza riski yüksektir , amatörce uğraşılır ! Aşk , ağır iştir!

Seni anlattm sayfalarca, bende kalan neyin varsa. Bi şişeye koydum sonunda, denize attm. Benden uzak ol istedin, düşünmekten vazqèçtim. Kaçtım saklandım onun içinde, kimse bulmasın istedim… Çünkü sevmeye qörmeye qücüm yok benim. Basit bir cümleden ibaretim, sèni unutmaya çok istekliydim. Beceremedim…

Elbette, kendi katilini kanundan saklamaktır biraz da sevmek! Hele ki seni sevmek, adalete büsbütün ihanet demek!

Bir kez yüreğine ayrılık zehri düştü ya, tutamam artık seni. İkimiz içinde en hayırlısı olarak görüyorum, bir an önce gitmeni. Ama merak ediyorsan söyleyeyim, her zamankinden daha çok seveceğim seni. Çünkü geride kalanlar nedeni bilinmeyen bir şekilde daha çok severler gideni

Ve ne kadar yıkarsan yıka kalıyor bir izi.. Her giden başka renkler bırakıyor içime..Senden kalan ise hep kırmızı , hep kan , hep acı.. Sana aşk kaybından ölmek üzereyim .

Herkesin uyuduğu saatte
Uyuyamadım bile
Uyku tutmadı
Yüzüme sürdüğün elinin sıcaklığı
Hala duruyor yanağımda desem,
…Durmaz.
Çok gözyaşı aktı üstüne
O ellerin üşür mü bensiz desem,
Üşümez!
Kim bilir kimi ısıtır yine

Sevgisiz geçen günlerimin tek katilisin,
Sadece
sen !
Gelmeyen Sen !
Mühebbetliksin…
…
Mustafa Özdamar

Kimseyi Üzmemek İçin ÇabaLadım Hep..Gerektiği Yerde Kendimden Ödün Verdim.. KırıLdım , DağıLdım Ama Sustum.Ben Sustukça Cevap Veremiyorum SanıLdı.. Sustum Çünkü Her SuskunLuğuma Bir AnLam YükLedim.”İyi Bir İnsanSın!” Bu Lafı Çok Duydum Ama Nedense Hep Kaybettim..Ta Ki Artık Kaybedecek Birşeyim KaLmayana Kadar

Aşk nedir? Ahret demek değildir her halde.
Çınlamalıdır neşesi bu anın gene bu anın kahkahalarıyla
Çünkü ne olacağı yarının meçhulümüzdür hala,
Boş yere vakit geçirmekten artık yoktur bir salah:
Öyle ise gel öp beni, genç ve tatlı sevgilim
…Ömrü pek azdır gençliğin.
William Shakespeare

Sinirli bir postacıyım.Canım sıkkındı o gün.Kaldırıp denize fırlattım çantamı.Vazgeçtim küçük mutluluklara büyük umutlar taşımaktan….!

Çok uğraştım.. Gitmeye de kalmaya da.. Ikisi de aynı acı.. Ikisi de rezil.. Daha önce de gitmiştim.. Ama böyle kalarak değil..

Herkesi sevebilirdim.. Sevmeye senden başlamasaydım eğer. can yücel

Aşk başlamadan güzel.. Kalplerde heyecan, bakışlarda korku olduğu zaman güzel… Birbirimize sezdirmemek için çırpınış, başkaları görmesin diye çabalayış.. Gözlerim gözlerinin mavisine değdiğinde .. Aşk başlamadan güzel..

Yan!”diyorum içime!sadece yan!ve”dayan!diyorum gönlüme…

ya da ALLAH ‘a ulaştırmalı;yoksa YERLE BİR olmalı…. (hz. MEVLANA)

Hayatım raydan çıkmış bir tren kazası şimdi.

Sen yine sükutu giyin!..Dilersen hiç konuşma..Ben kelamlarımı çürüttüm yolunda…çarpsa da bir tokat gibi yüzüme, her harfi yoluna heceledim..! Ve bilesin üstüne aşkı giydirdiğim söz verdim ben bu yüreğe;Hiçbir harfi sensiz bir cümleye kurban etmedim…*

 Bir tek senin görebileceğin bir yerden sana gülümsüyorum, Onların duydukları kahkalarım değil, Aşkı tarif gerekirse sana anlatayım, Aşk ne biliyor musun? Benim sana yaşadığım, Senin durmadan hep üstüne bastığın (Ceyhun Yılmaz)

Ben hilebaz seçeneklerin arasında kayboldum, en doğruyu ararken. Yırtıldı ruhum ucuz bir elbise gibi orta yerinden. Pek de kutsal bir adam değildim aslında, yokluk meydanlarında sana dair kanlı ayetler yazarken. Vuruldum! Ah, vuruldum işte bir cin tarafından dürbünlü tüfekle, aşkın en yüksek katında manzarayı izlerken…

Başka türlü olsaydı daha ii olurdu tabi…
Mesela sen daha düzgün durabilseydin karşımda, İnsaniyetsiz tarafının
dirilişine müsade etmeseydin Yada madem oyun oynuyorduk, Hazır sen bu
kadar kaptırmışken rolüne kendini, Perdeler kapanmadan son bir kez
hayran bıraksaydın beni kendine… Öyle ki bende alkışlarla uğurlasayd………ım seni, Hayal kırıklıklarıyla değil.

Sebepsiz sevmektir aşk
Nedeni olmadan bağlanmak birine
Gözlerine baktığında
erimektir içteniçe
Ellerini tuttuğunda titremektir tüm benliğinle
…Hatta sarılamamktır utançtan
Çünkü utanmaktır sevmek aslında
Sevmek nedir aslen
Ölmekmi uğruna
Yaşamakmı onunla
Sevmekmi ömür boyunca
Yoksa ayrılmakmı gerekince
Nedir insanı başkasına bağlayan
Güzelliğimi
Bilmez kimse bu soruların cevabını
Kimi sever güzelini,kimi sever özelini.

Çokmu şey istedik
acaba hayattan. ´Hiçmi haketmedik sıcak bir sarıLmayı. ´Hep
yanLış kişiLer içinmi akmaLıydı gözyaşLarı

hayali sevmek

safa emre

sevgilim,
hengamede kaybolanlar içindeydik ikimiz
elalemin menfaatine ses duyuramadık
ve bıçak gibi kesti seni benden kalabalık
…kışın içindeyiz diye mi soğudum senden ???
yoksa haber alamadığım için mi bu durum;bilemem !!!
sızmışım yine sandalyede, sırtımda hırkam
bardağımda çay soğumuş,içimde sevdam..

safa emre

Kavga
etmiştik,
Ayrılıyorduk…
“Şuraya gel, yüzyüze ayrılalım” dedim.
“Yok
…gelemem” dedi….
Sonradan anlamıştım..
Hangi yüzle gelecekti?
Murat YÜKSEKTEPE

Tutamıyorum artık seni, düşlerimden düşüyorsun. İçimin en soğuk yeri sensin, yaz kış demeden üşüyorsun…

Seni bir kar tanesinin safliginda sevdim.
Küskünken aglaya aglaya sevdim.Dilde suskundum belki ama seni Çiglik Çigliga sevdim!
Bir bebegin sirinligi gibi,
bir yasin hüznü kadar sevdim.
Ben seni zamansiz,
…ben seni mekansiz ben seni ansiz sevdim.
Bazen deli gibi bazen ölürcesine yorgun sevdim.
AMA HEP SEVDIM

Bir gecenin en pastel sessizliğiydi tırmanılamayacak olan basamaklar. Pazarlarda varlığımı satıyorum, çürümüş hayatlarına ağır makyajlar yapıp insan görünmeye çalışanlara. Yok mu alan? //Dedde

‎” Kederi boynunda tasma,hüznü kulağında küpe, dilinde meşk yaralarıyla çöplerde umudunu kurcalayan bir İT gibi sokaklarda kaldım
Aç kapını bir sev/ap işle , birtas aş(K) koy önüme ”

‎”Giderken bıraktığın şu ihanet hırkasınıda al üzerine;
Yalnızlık soğuk olur üşütürsün geceleri”

 BEn sana haram mıydım ki ? helaline gittinn??!

Duydum ki kapıma gelmiş,
tokmak olmadığı için kapıya vurmadan geri dönmüşsün. Bilmez misin, kalp
kapısının tokmağa ihtiyacı yoktur; o ancak içeriden açılır…
Hz. Mevlana

Çocukken Annem Her Gidenin Arkasından Su Dökerdi. Birgün Sordum Çabuk Gelsin Diye Oğlum dedi…!! Sende Gittin…!! Ben Çabuk Gelmen İçin Şehir İtfayesini Görevlendirdim…Söylesene Sevgili Hangi Cehennemde Kaldın Gelmedin…!!

KADIN dedi ki : Meğer ne kadar vefasızmışsın !
Bunca yıl geçti aradan ne bir mektup ne bir haber?

ADAM dedi ki : Ey sevgisi kalbimde yer edinen selvi boylu,
…senin yüzünü görme bahtiyarlığından ben mahrum iken,
…o şerefi postacıya mı bağışlasaydım ?

Acı; ayrılığa geçirilmiş kırmızı ip. Ayrılık memlekette apo denen piç. Çek ipi,çek! Vur sandalyeye tekmeyi! Düşmesin yine toprağıma bir şehit

Hani bazı şehirler vardır ya saat 10′dan sonra kimsecikler olmaz.
İşte senden sonrası 10′dan sonrası

Etme Gel Sevgilim, Bu Akşam El Gibi Çıplağım, Gırtlağıma Kadar Doluyum
Ulan Bu Akşam… Bütün Balinaların Kıyıya Vurup İntihar Ettiği Okyanus
Gibiyim Sevgilim… Biliyorum Bir Daha Elin Elime Değmeyecek…
…Ayrılık nedir biliyormusunuz?
…Ayrılık; İki Rayı Gibiyiz Bir Tren Yolunun, Yakın Olması Neyi Değiştirir Son İstasyonun.. Çünkü Raylar Asla Kavuşmaz Biliyorum… Bu Şarkıyı Sana, Hediye Ediyorum…

Ülkenin, farklı şehirleriydik.. Ben sürgün yeri.. Sen başkent.. İlk isyan hep sende başlardı.. Cezasını çekmek hep bana kalırdı…”(CAN YÜCEL)

 Daha aşktan kesilmeden ağzım, bir cami avlusuna bıraktın beni. Kimliksiz, kimsesiz ve en önemlisi sensiz. Oysa o kadar çok inanmıştım ki sana, herkes, her şey, hatta kendimden bile kaçarak sığınmıştım yanına…

Oysa ben hiç insan kaybetmedim…Sadece, zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim,o kadar…Can Yücel

ben nasıl bir acı çekiyorum hiç böyle olmamıştım kalbim yanar sızım sızım sızlar hala unutamıyorum söküp atmıyorum oysa kırdın yaraladın perişan ettin yalnızlığa mahkum ettin yüreğim hala sen diyor başka birşey istemiyor gittin ama hala seninle dolu birgün gelirsin umuduyla bekliyor yerine kimseyi koymuyor kalbimi esir… almışşın söz dinlemiyor için için yanıyor sızlıyor..

Ben
seni ölecek kadar sevdim diye, Ölüm dahil her acıya dayanırım sandın ama hep sen öldürdün beni…

‎”Bir
tek senin görebileceğin bir yerden sana gülümsüyorum, Onların
duydukları kahkalarım değil, Aşkı tarif gerekirse sana anlatayım, Aşk ne
biliyor musun? Benim sana yaşadığım, Senin durmadan hep üstüne bastığın…”

Aşklar
vardır sen bilmezsin.Tadında uyku kokusu.Gördüğünde bir günaydın
tebessümü ile.Öper dudaklarını,Sen bilmezsin.Uykusuz bakar senin
gözlerin.Daha ne kadar dayanırım bilmem.Sabahları uyanmam zorlaştı,Sol
kolumda bir ağrı, yemeyi içmeyi de kestim..Eskisi gibi denizlere
…bakmıyor gözlerim.Bir ışık söndü bu gün ağrılarım dindi birden.Sen
geldin sandım,Yoktun.İsminin baş harfi bu yolculuğumda yalnız uğurladı
beni, Eskisi gibi ağrımıyor sırtım.Ters tarafımdan kalkmıyorum şimdi,
Burada herkes güzel, Yalnız konuşmuyor hiçbiri.İsminin baş harfi çizildi
toprağa, Parmaklarımla.Burada Herkes Güzel ama….Kimse Tanımıyor
Seni….(Ceyhun Yılmaz)

bir yıldız sağanağı ve bir yanım veda.. bir ateşin içinden gülümseyebiliyorum sana.. çünkü sende öğrendiğim aşk bende bir sadakat..

Kimbilir şimdi nerde? Hangi yıldızda?
Ve hangi odada? İçtiği kımızda
Beni anar mı ki o, dişi kahraman?

Yel yapraklarımı savurur,
Dört yanım yağmurla örtülü;
Güz vaktim gerçek ya, ne yağmur!

Sen böyle kederden taştığın akşam
Derim dudağında şarkı ben olsam
Gözlerinde damla, içinde gam
Eriyen renk olsam ayaklarında

Dolu bir testi idim ben,
Baş aşağı ettiniz beni;
Eh, boşalıverdim derken…
İyi mi ettiniz yani?

Bakip imreniyorum akinina
Şehrin üstünden geçen bulutlarin,
Belki gidiyorlar yakinina
Rüyamizi kuşatan hudutlarin.
Evler, agaçlar, sular, ben be bu an
Sanki bulutlarla bir, akiyoruz;
Onlarin hevesine uyaraktan
Cenup ufuklarina bakiyoruz.
Biz de hafif olsaydik bir rüzgardan,
Yer alsaydik şu bulut kervaninda,
Güzle’e ve Yeni’ye doğru koşan
Bu sonrasız gidişin bir yanında;
Dağlara, denizlere, ovalara
Uzansaydık yağarak iplik iplik
Tohumları susamış tarlalara
Bahar, gölge ve yağmur götürseydik.
Bakıp imreniyorum akınına
Şehrin üstünden uçan bulutların.
Gidiyor, gidiyorlar yakınına
Rüyamızı kuşatan hudutların.

Bir uçtan öbür ucu Yemen türküsü,
Öten çıngırak, koşan atlar ve step…
Ah. sonsuz Anadolu’m, sen! Sen, sen, sen hep!

Sonsuzsun bu ak güzelliğinle!
Ölüp, ölüp de her an sevginle
Dirilmek… bir, bir daha, bir daha

Yeşil pencerenden bir gül at bana,
Işıklarla dolsun kalbimin içi.
Geldim işte mevsim gibi kapına
Gözlerimde bulut, saçlarımda çiğ.
Açılan bir gülsün sen yaprak yaprak,
Ben aşkımla bahar getirdim sana;
Tozlu yollarından geçtiğim uzak
İklimden şarkılar getirdim sana.
Şeffaf damlalarla titreyen, ağır
Koncanın altında bükülmüş her sak.
Seninçin dallardan süzülen ıtır,
Seninçin karanfil, yasemin zambak…
Bir kuş sesi gelir dudaklarından;
Gözlerin, gönlümde açan nergisler.
Düşen öpüşlerdir dudaklarından
Mor akasyalarda ürperen seher.
Pencerenden bir gül attığın zaman
Işıkla dolacak kalbimin içi.
Geçiyorum mevsim gibi kapından
Gözlerimde bulut, saçlarımda çiğ.

Hatırası kalbe ışıklarla dökülen
En güzele, en iyiye, en sevgiliye
Selam, sonsuzluğun aydınlık bahçesinden,
Selam, senelerce öteye…

Rüzgar

Bu ne yeşil, ne mavi bu, ne sarı yolumuzda?
Nasıl koyup gitmeli bu denizi, bu kırları?
Uğulda, uğulda, uğulda sonbahar rüzgârı,
Bir dal kırabilir misin bakalım, gönlümüzde?
Bu şarkılar, bu hâlis sözler varken, dilimizde

Ne atom bombası..
Ne Londra Konferansı..
Bir elinde cımbız,
Bir elinde ayna;
Umurunda mı sanki bu dünya.. Orhan Veli

senden güzel gözlerinin gözbebeklerini isteseydim verirmiydin bana,inan onları hiç kirletmeden geri verirdim sana,merak bu ya görmek istiyorum kendimi senin gözlerinle…

ben senin yaşadığın gizli bir macerayim, anlatilmaz bir roman, kapanmaz bir yarayim, sığındığın limanlar unutturamaz beni, ben senin yüreğinde en büyük yarayim…

Hani seversin ya; sadece seversin o sevsin diye degil. Kalbin onun olsun diye, iste öyle sevdim.Bazen ucurum oldu sevgisi, bazen ölüm, bazende bataklik. Cirpindikca icine daha cok battim ama ölüm pahasina bile sevmeyi ögrendim. Sevdim sadece sesini duyabilmeye razi oldum. Bazen ayni sehirde yasadigim icin sükür ettim. …Hani ask derler ya bu ask olsa gerek…SEVDiM iSTE SADECE SEVMEK iCiN..

KizLar kamyon soförü oLursa kamyon arkasi yaziLar nasiL oLur…
-YoLLarin ustasiyim,röfLenin hastasiyim . )
-Gaz fren sanzuman, manikürsüz haLim duman . )
-ßir sana hastayim diyete girdim yastayim . )
-KuLagima takarim küpe, yetisemez hizima hiÇßir züppe . )
…-Rujum ßiter yoLLar ßitmez . )
-Torpidoda aseton yoksa güzeLim, mühim degiL ben mazotlada silerim.

Demiştim sana hatırlarsan: Önemli olan zamana birakmak değil, Zamanla bırakmamak”tır… Şimdi bana, geçen o zamanın unutulmaz sancısı kalır. Gittiğim eğer bensem, söyle bana kimden gittim ? Sende yoktum zaten ben, ben yine bende bittim…

Ne kadar oldu görmeyeli seni. Düslerim gülüslerinde kaldi, gülüslerin düslerimde. Sürgünsün simdi, günülden uzak diyarlara. HiÇ uyuma anlatacaklarim var sana. Bütün isiklari aÇ, aydinlansin kentin sokaklari. okyanusta yara almis bir balik gibiyim. gözlerim agliyor, benden habersiz. Çocuklugum geliyor aklima, aklim akl…aniyor, yüregim daraliyor, kalkip gitmek varya dünyadan. Gidemiyorum, sana kiyamadigimdan , acisiz Çiglik bunlar yada Çigliksiz aci, bilemiyorum. bildigim tek sey var o da hala senden habersiz seni özlüyorum

Gömlegin ilk dügmesi yanlis iliklenince digerleride yanlis gider. Gidecegin yeri bilmiyorsan vardigin yerin önemi yoktur.her zaman dogruyu söyle ne dedigini hatirlamak zorunda kalmazsin.deger verdigin insan sana deger vermiyorsa birak kendi degeriyle kalsin.hayatta hersey üstüne geliyorsa bilki sen ters yöne gidiyorsun…dur.. insani iki sey öldürür biri sevmedigi insandan gelen mermi. Biride sevdigi insandan görmedigi ilgi.

AnLadım ki , aşk; Her iki tarafı da mağdur eden , yürekte
izinsiz gösteri yapan mutLuLuk karşıtı bir eyLem . . .

C.YÜCEL

“Ülkenin, farklı şehirleriydik.. Ben sürgün yeri.. Sen başkent.. İlk isyan hep sende başlardı..Cezasını çekmek hep bana kalırdı…”

bir adın kalmalı geriye
bütün kırılmış şeylerin nihayetinde
aynaların ardınd…a sır
yalnızlığın peşinde kuvvet
evet nihayet
bir adın kalmalı geriye
bir de o kahreden gurbet

dağlar sonra oynadı yerinden
ve hallaçlar attı pamuğu fütursuzca
sen say ki
yerin dibine geçti
geçmeyesi sevdam
ve ben seni sevdiğim zaman
bu şehre yağmurlar yağdı
yani ben seni sevdiğim zaman
ayrılık kurşun kadar ağır
gülüşün kadar felaketiydi yaşamanın
yine de bir adın kalmalı geriye
bütün kırılmış şeylerin nihayetinde
aynaların ardında sır
yalnızlığın peşinde kuvvet
evet nihayet
bir adın kalmalı geriye
bir de o kahreden gurbet
beni affet
Kaybetmek için erken, sevmek için çok geç

Olmayan şeylerin de bir değeri var. Yaşanmamış kederlerin de bir ağırlığı var . Sağlam bir küfür gibi ayakta bırakır bazen seni korkaklığın. Şöyle bir düşün, kaç ayrılık düşüyor hayatına, kaç ayrılık senden yana göçüyor. Bir bakarsın durup dururken efkar seni seçer. Yolum uzak,sen yine de karanlık orman gibi dur zihnimde,bakarsın bir gün yolum sana düşer..

dilim di’li geçmiş zamana asılı kalmıştı sanki,
sen gidiyorum dediğinde..
şimdiki zamanın ölme halindeydim..
zaman seni benden aldı diye,
bir elime geçirebilseydim… Devamını Gör
yelkovanı idam edip, akrebi kendi ellerimle zehirleyecektim!

sonra tanrı yaz kızım diyecek!
adamın gözlerini çözün, kadının ellerini..
sevgilim artık her cami avlusuna yetim aşklar bırakacaksın!
merak etme!
ben de bir sürü piç yalnızlıklar doğuracağım..

bir veda hazırladım ikimize..
evet sevgilim, hala ikimiziz ayrılırken bile..
binde bir ihtimal gibi sevdim seni..
gözlerinden kendimi aşağı bıraktığımda artık çok geçti!
gözlerin, içine bir sürü aşk park etmişti…..
…sen yeşil ışık yakarken tüm kadınlara,
ben kötü sollama sonucu tam solumdan vurdum kendimi..
kaza gibi sevmiştim seni..

sana, sana diye başlayan şiirlerden birinden itiraf ediyorum…
ben yavaş yavaş sokarken silahı ağzıma, tetik yumuşuyor, okşuyorsun.
yapma bileklerimi bile yanlış dikiyorsun.
evet seni seviyorum diye bitmeyecek
ve evet yastığımda tek bir çapak bile yok sana adanan.

Aramadığın yerlerde olmayı seçiyorum nedense. Karşılaşma ihtimalimizin olmadığı… Olamayacağı… İlk ışıktan sağa dönüyorum hep. Senden değil, seninle karşılaşmaktan korkuyorum. [Kahraman Tazeoğlu]

Ben senin yosun kokan gözlerinde kaybolurken, sen benim kara gözlerimden akan yaşlara aldırmadın. Ne zaman unutmaya kalksam yüregimde bir taş ve yine yosun kokusu gözlerin aklımda ve yine kara gözlerimde bir damla yaş.

biliyorum sen yine
parmak uçlarında üşüyorsun.
aramızda kıvrılıp yatan uzaklığa inat, ayaklarınla kasıklarımın kasırgasını,
ellerinle yüreğimde yaktığın ateşi düşlüyorsun.
sularımız sızıp karışıyor ay karanlıkta
…ve çırılçıplak bir ırmağa dönüşüyoruz yatağımızda.
apansız pencerende gülümsüyor güneş, ne güzel!
bütün parmakların tıkır tıkır işliyor.
iştahla biliyorsun, yaşamaktır aşk
geceyle gündüzün sessiz geçişimidir bir uyku boyunda
delice bir yangın parmaklarının buzulunda
ah şahrud,
her yerimiz nasıl da şaşırıp kalmaya istekli!

 kirilan
bir kalpse eger
avuclarinda goz yasi biriktirmelisin
daha
yapabilen olmadi ama bir yuregin tum parcalarini savrulduklari her
…yerden avuclarina toplamalisin
aglamalisin
iyilesmez hic bir
yara kullerini savurmadan gokyuzune
…dudaginda igneler tutan bir terzinin
dikkatiyle susmadan
ilistirmeden kendini aciya
yavas yavas
icinde gozden kaybolmadan

kulaklarım durmadan çınlıyor yine

unut artık beni

Bizi anlayamazlar, çünkü bizim gibi düşünemezler,mesela bizim gibi sevemezler, mesela bir başkası için ölemezler. Onlarda bunu bilirler, görürler ama değişemezler. Çünkü sevmenin yükü ağırdır, yüklenemezler…

Gidebilecek bir yer lazım şimdi bana, içerensinde senin izlerinin olmadığı.
Bir yeni memleket bulmayım kendime, ayrılığın üzerine güneş doğmadığı

ne kaybetmeler buldum ben, bir elim bile kayıp gitti ötekinden.. fd

Çocukluğumdan söz etmek isterim sana, eğer sıkılmazsan. Bir gün otururuz evde, ben sana hayatımı anlatırım dakika dakika. Kaç yaşımdaysam, o kadar yıl sürer konuşmam. Çay pişiririz. Çaydanlığa su yerine votka koyarız sen dilersen. Sonra da sen anlatırsın: Sevdiğin filmleri, sevdiğin parçaları, sevdiğin canlıları, sevdi………ğin… hep sevdiğin şeylerden konu açarsın. Ben sıkılmam. Ben seninle sıkılmamayı seni ararken öğrendim. Seni hayal ederken keşfettim sıkılmamanın azametini. Bir insan, bir insanı sıkamaz. Bir insan canı isterse sıkılır. Hacimler açarım sana içimde, dolman için, oraya akman için. Hacimler açarsın bana; çağlayarak gelirim. Endişelenmen gereksiz…….//K.İDevamını Gör

aslında bu bir avuntuydu.. çok canım yanıyordu..gördüklerimden ve göreceklerımden.
yalan,ihanet,riya ,çaresizlik geçtiğim yollar ve ezdiğim kumlar…hala gölgemi taşıyorlar
benim kanayan dizlerim yoktu..hayatta bir tek,benimde kanattıklarım vardı. elbet
kendim avunurken baktim ki avutuyorum.[İclal Aydın]

Sen dağdaki kartalı sevdin, sana güvercin olduğumu nasıl söylerdim…Yusuf Hayaloğlu

 BİR DAL KOPTU YÜREĞİMDEN …..

BİR DAL KOPTU YÜREĞİMDEN EY SEVGİLİM.Devamını Gör

Bizi anlayamazlar,çünkü bizim gibi düşünemezler,mesela bir başkası için ölemezler.Onlarda bunu bilirler,görürler ama değişemezler.Çünkü sevmenin yükü ağırdır,yüklenemezler.. [ALINTI

bırakalım dönsün dünya istediği gibi
biz biliriz gecelerin yağmur yağınca ağladığını
insanların sevince
ve şarkıların hüzün verince güzel olduğunu
ben bilirim senle diner kederim hasretim canım benim …. alıntı

Seviyorum seni seviyorum seni denizi ilk defa uçakla geçer gibi.İstanbul’da yumuşacık kararırken ortalık içimde kımıldanan bir şeyler gibi,Seviyorum Seni ” Çok Şükür! Yaşıyoruz “‘ der gibi.[Nazım Hikmet]

iyeceklerini içinde tut sevgili..hazır değilim ayraçlı cümleler kurmana..dur ve sadece dokun son kez bize..için yanacak eminim..yana yana gideceğiz ayrı ayrı..yana yana çekeceğiz ellerimizi bu ateş üzerinden..bizim olanı hiç sayarak gideceğiz…lanetler okuya okuya gideceğiz..ben küçük bir çocuğum sevgili..son kez uyut… beni koynunda kokunla..uyur kalırsam başucumdan ayrılma asla..sensiz rüyalara hazır değil düşllerim…her an sensizlikten o rüyaların birinde ölme gafletine girebilirim…

Neler söylemek istedim sen giderken.Sessiz çığlıklarım boğazımda düğümlendi Adım atmak istedim , …koştuğumu sandım hatta.Cümleler kurdum , anlattım sana derdimi.
Hatta yalvardım , haykırdım sandım ……Oysa sen giderken ben ardından. Sadece, bakakaldım.Öylece… donakaldım.İnanamadım …Kirpiğimden süzülen damla…Ve Ayrılığ…ın adı ,HOŞCAKAL. Sen gittikden sonra hoş kalırım mı sandın.Alırmıyım bir
bardak demli çayın tadını ..Perdeyi açınca içeri giren güneş, ısıtırmı
sandın ..Görürmüyüm sandın açan çiceği…Bakarmıyım sandın batan güneşe…Dilek tutarmıyım kayan yıldıza…Koklarmıyım sandın yağmurun kokusunu,Severmiyim sence baharları?Ayrılığın adı ,hoşcakal…Ben
senden sonra yaşarmıyım sandın … Peki o zaman sende HOŞCAKAL
CAN YÜCEL

Yalanlarınla o kadar doldurmuşsun ki beni,
İçimde hiç bir gerçeğin kalmamış..

Mustafa Özdamar

Mevlana der ki; Ben bir balığım, aşk ise daldığım bir derya… Aşktan gözlerim yaşlı olsa da o derya gözyaşımı nerden bilir… Başımı o denizden çıkarayım desem, balığım ya; Nefesim Kesilir…

ölüm gibiydi şüphe..hep içimde bir an bile benden ayrılmayan büyük bir karabasan. şimdi  ne yaptığını düşünmek bile istemiyorum. a.k

galiba hiç anlayamayacaksın elindekinin değerini. el değmemiş sevgimi. hayır aslında anlıycaksın kirli bedenlere değdiğinde tenin.yaktıklarında canını. en zor anında yapayalnız kaldığında anlıycaksın herkesin iyi gününde gülücüklerle seni kandırdığını. ağlayacak, yaslanabilecek bir omuz arıycaksın ..ben geleceğim aklına ..dikileceksin karşıma.haklıymışsın diyeceksin .sen gibi kimse sevmedi beni.yine benim ol.. seni o el değmiş sahte sevdaların kucağından geldiğin için yüreğim değil, omuzlarım bile teselli olmak için kabul etmiycek.. kirlendin bir kere. şimdi git. ben de sana teselli verecek ne bir omuz var ne bir yürek .git kirli dünyanda ara teselliyi. bıkmıştın ya bu sevdadan unuttun mu ????    14/07/2010

Ölebilirim bu genç yaşımda,
En güzel şiirlerimi söylemeden götürebilirim.
Şimdi kavak yelleri esiyorken başımda,
…Sevgilim,

…Seni bir akşam-üstü düşündürebilirim.[Özdemir Asaf)

Şimdi kocaman denizlerde, kocaman gemilerde..Neden yok küçüklüğümüzdeki büyüklüğümüz; Çocukluğumuzun bahçelerinde, o evlerde..Kağıttan gemilerimizi yüzdürdüğümüz.Bir şeyler mi kalmış çocukluğumuzda, çocukluğumuzla çözdüğümüz…ÖZDEMİR ASAF

Söylediler…Gelmedi dediler inanmadım.Beni en
çok o severdi dedim.İnanmadılar.Arkamdan gülermişsin hep,inanmadım.Bakın dudağımda izi var dedim.Göremediler.Birde ben baktım.Ben de
göremedim.Yani sen gerçekten sevmemişmiydin.Yani ben boşuna mı
ağlamadım hiç.Hiç ölmedin mi sen bana.O zaman tutmayın beni.Sakın…tutmayın….Bırakın,öpsün yanaklarım toprağı
(Ceyhun Yılmaz)**

Sanmayın ki gidene ağlar kadın! Gidenin giderken koparttığı yerdir onu ağlatan, orada bıraktığı yaradır. O yaranın hiç kapanmayacağını, kapansa bile izinin kalacağını bilir kadın; o yüzden ağlar. Ama bilir misiniz, ağlamak kadınları olgunlaştırır. Her damla, daha çok kadın yapar kadınları. Her damla bir derstir çünkü.[Aziz Nesin]

makyajı akıyor farkının..herkesleşiyorsun.!!

 yine aradım seni, yoksun… bulsam benimle küfür gibi konuşacaksın..
bir kere çözüldüm sana…
bir kere sana senin gibi oldugumu hissettirdim..

oysa baştan beri biliyordum; sen seni sevmeyenleri seversin.tıpkı benim gibi..[Cezmi Ersöz]

Biri gelir sorarsa
Sana beni sorarsa,
Gitti der misin?
Gittiğimi söyler misin?
Gidiyorum ben sana … (ÖZDEMİR ASAF)

Kurtulmak için ne yapsam,biraz daha sana batıyorum

‎”Gözlerime vuruyor, içimin boşluğu.Bir sancı gibi…
Bu yokluğu ben hazırladım kendime.

…Şimdi hiçbir yere ait değilim

İstisna bir yara gibi kal bende..Hayra yorulan düşlerim ol, Böl gecemi, destursuz gir mabedime,şifa niyetine dokun yüzüme..Gel be, Gel işte! Küfrüm tövbeme karışsın Aklım fikrime..Öyle bir gel ki bana;Nefes nefese..

Evet!
Susmak birilerini hep konuşmaya mahkum etmekti. Ve en çok konuşan en
fazla hata yapandı her zaman. En çok susanın hep haklı kaldığı gibi…
Sessizlikten korkan birine sessizlik dayatmak (hem de bir lütuf, bir
armağan gibi) işlenen en haklı suçtu…

Vasat bir günün sonu.Hava kararmak üzere.Üşüyorum.Kendime daha kalın bir mont almalıyım.Şöyle yüreğime kadar
beni ısıtacak..
kahraman tazeoğlu

SEvgili !
Sen beni sevemedin !
Evet belki çok yogun hissettin her neydiyse hissettiklerin.
Belki cok hoşlandın benden, belki cok saygı duydun belki de hayrandın bana
Ama sen beni sevemedin…
…VE eminim ki ” azıcık ” tanısan cok severdin …
Şimdi mi !
Ne ben kaldı benin içinde, ne de sen kaldın artık bendeki benin içinde,
Vakit kaçtı yani şimdi beni ” azıcık ” tanımak istesen bile ..

En
kolay olanıdır gitmek!” “Gitmek hiçbir şeyi bitirmez. Aksine durur da
yaşar gibi her şey. Gidene değil, kalana yoldaş anıları
vardır,ayrıntıları vardır aşkın en gerisinde.” “Gittiğimi çok sonra
anlıyacaksın. Şimdi uğurluyorsan, sende kalan yanlarıma güvendiğin
…içindir!”…

Eski acılara bakıp da küsme sevdalara.. Gavura kızıp da oruç bozulmaz.. Sök at kafandan acabaları.. Bir kemik aynı yerden iki defa kırılmaz.. Can Yücel

Söylediler..Gelmedi dediler inanmadım.Beni en çok o severdi dedim. İnanmadılar. Arkamdan gülermişsin hep, inanmadım. Bakın dudağımda izi var dedim. Göremediler. Birde ben baktım. Ben de göremedim. Yani sen gerçekten sevmemiş miydin. Yani ben boşuna mı ağlamadım hiç. Hiç ölmedin mi sen bana. O zaman tutmayın beni. Sakın tutmayın.Bırakın, öpsün yanaklarım toprağı alıntı

Ne sen varsın, ne ben, ne yâr, ne kimse; O var! Bütün sevdiklerin elden gittiyse; O var! Kalacak kim var ki dost tomarında? O var! Sana daha yakın şah damarından; O var

Gittikçe yalnızlaşıyorum bir sen varsın karşılığı olmayan sorular düşüyor aklıma ve kuşların intihar tasarısından söz ediliyor kentte soğuyan ellerinde kalıyorum bir kırlangıç gibi Ellerin bir mecnun yurdu, upuzun… bir sessizlik birlikte okuduğumuz kitaplar kadar sımsıcak Biz bu kitapları ne zaman okuduk ve niçin her satırını çizip notlar düştük kıyılarına Dünya upuzun bir çöl sanki, bir buzul kütlesi karşılık bulamıyorsun aklıma düşen sorulara ve düşüp duruyor kırlangıçlar, üşüyorum bir yolcu hüznüyle geçip gidiyor ömrümüz Sesine bir esmerlik düşüyor parçalanıyor yüzün kayıp gidiyor parmaklarımın arasından bir aşkı anlatmak için seçtiğim sözcükler hep yanlış numaralar düşüyor telefonlarda kaçırıyor korku bakışlarını eski tanıdıklar Bir sen varsın kurtulursam bu aşkla kurtulurum

Hayırsus !Gitmeni anlarım ama sus !Bahanelerini
cüzdanına kaldır !Gitmekzorundayım’la başlayan cümlelerini ağzının içine
topla…Küçükken öğrenememişsin…Ağzında yalan varken konuşma !..Özdemir
ASAF

 Ey burnu kanasa hemen kadere küsüp yüzünü
ekşiten! Gülden hiç ders almıyor musun? Bütün yaprakları tek tek yolsan
gül yine de gülmekten vazgeçmez
mevlana

ve başıboş hüzün
sokağında“yüreğime söylediğim en doğru yalan oldun”başıboş
sonu
boş… Kahraman Tazeoğlu

Hoyrattır bu akşam üzerleri daima!
Gün saltanatıyla gitti mi bir defa
Yalnızlığımızla doldurup her yeri
Bir renk çığlığı içinde bahçemizden,
Bir el çıkarmaya başlar bohçamızdan
Lavanta çiçeği kokan kederleri;
Hoyrattır bu akşam üstüleri daima!
Dalga dalga hücum edip pişmanlıklar
Unutuşun o tunç kapısını zorlar
Ve ruh atılan oklarla delik deşik.
İşte doğduğun eski evdesin birden,
Yolunu gözlüyor lamba ve merdiven
Susmuş ninnilerle gıcırdıyor beşik
Ve cümle yitikler, mağluplar, mahzunlar…
Söylenmemiş aşkın güzelliğiyledir
Kağıtlarda yarım bırakılmış şiir;
İnsan yağmur kokan bir sabaha karşı
Hatırlar gibi bir gün camı açtığını,
Duran bir bulut, bir kuş uçtuğunu,
Çöküp peynir ekmek yediği bir taşı…
Bütün bunlar aşkın güzelliğiyledir.
Aşklar uçup gitmiş olmalı bir yazla
Halay çeken kızlar misali kol kola.
Ya sizler! Ey geçmiş zaman etekleri,
İhtiyar ağaçlı, kuytu bahçelerden
Ay ışığı gibi sürüklenip giden;
Geceye bırakıp yorgun erkekleri
Salınan etekler fısıltıyla, nazla.
Ebedi aşığın dönüşünü bekler
Yalan yeminlerin tanığı çiçekler
Artık olmayacak baharlar içinde.
Ey, ömrün en güzel türküsü aldanış!
Aldan, gelmiş olsa bile ümitsiz kış;
Her garipsi ayak izi kar içinde
Dönmeyen aşığın serptiği çiçekler.
Ya sen! Ey sen! Esen dallar arasında
Bir parıltı gibi görünüp kaybolan
Ne istersin benden akşam saatinde?
Bir gülüşü olsun görülmemiş kadın,
Nasıl ölümsüzsün aynasında aşkın;
Hatıraların bu uyanma vaktinde
Sensin hep, sen, esen dallar arasından.
Ey unutuş! Kapat artık pencereni,
Çoktan derinliğine çekmiş deniz beni;
Çıkmaz artık sular altından o dünya.
Bir duman yükselir gibidir kederden
Macerası çoktan bitmiş gibi o şeylerden.
Amansız gecenle yayıl dört yanıma
Ey unutuş! Kurtar bu gamlardan beni.

Kara gözlerindeki umut
Siyah saçları kadar karamsardı
ve kadere küsmüştü O, bir kere
Sevgiyi öldürdü diye…
Sanki ona uzanan ellerde
Keskin bir bıçak
Ha vurdu ha vuracak
Bu, benim karanlıklarım,
Bu benim sırlarım diyor hep
Bir gün gelecek
Şefkatle kollarına saracaklar…
Asılsız sevgilerdi onu yıkan aslında
Umutları umduğu gibi çıkmamış
Beklentileri hep korkuları olmuş
Sanki bütün hayatı,
Kupkuru bir odadaymış kopamadıklarıyla…
Gülüşleri bir sigara içimi zamanı kadar az
Her nefeste biraz daha kısalırken
Bütün beklentileri
Duman duman uçuyorlardı.
Kurallar koymak isterken dostluklarına,
Kuralları bozduğunun farkında değildi aslında…
Şimdi o gözlerde,
Vakitsiz yağan yağmurlar var,
Hasat mevsimi bitmiş bahçelere
Sağnak sağnak yağacaklar,
Belki gönlünde gökkuşağı açacak
Ama, altından çocuklar geçmeyecekler.
Su yerine zehir akacak ırmaklarından,
Hiç kimse içmeyecek…
ya Ben,
Şimdilerde bir bağ bozumu hüznü var içimde,
Üzümlerim gazap üzümü
Şaraplarımsa gözyaşları…
Sen güz güneşinde, sanki kanadı kırık bir kuş,
Konmuştu bahçeme,
Ona şefkatle eğilirken
Pır diye uçtu birden
Kırık sandığım kanatlarındaki sahtelik,
ve inancımla birlikte.

Ne sabahtır bu mavilik, ne akşam!
Uyandırmayın beni, uyanamam.
Kaybolmuş sevdiklerimiz aşkına,
Allah aşkına, gök, deniz aşkına
Yağsın kar üstümüze buram buram…
Buğulandıkça yüzü her aynanın
Beyaz dokusunda bu saf rüyanın
Göğe uzanır – tek, tenha – bir kamış
Sırf unutmak için, unutmak ey kış!
Büyük yalnızlığını dünyanın.

Uzaktadır her şey, hep… yalnız ölüm,
Her yerde, her an yakınımız, ölüm.

Her günkü şarkısı dudağın,
Havayı dolduran kokusu
Yağmura kavuşmuş toprağın;
Yediğim ekmek, içtiğim su.

Geçerken dün yoldan, ruhumu saran
Bir gölge halinde ve ağır ağır;
Tanıdım; o, yâdı hoş zamanlardan
Seven ve yaşayan bir hatıradır.

Ey, ışığın boşandığı gerçek düş!
Bütün zamanı kucaklayan öpüş;
Yaşamak… eken insan, veren toprak

Hava keskin bir kömür kokusuyla dolar,
Kapanırdı daha gün batmadan kapılar.
Bu, afyon ruhu gibi baygın mahalleden,
Hayalimde tek çizgi bir sen kalmışsın, sen!
Hülyasındaki geniş aydınlığa gülen
Gözlerin, dişlerin ve ak pak gerdanınla
Ne güzel komşumuzdun sen, Fahriye Abla!

Eviniz kutu gibi küçücük bir evdi,
Sarmaşıklarla balkonu örtük bir evdi;
Güneşin batmasına yakın saatlerde
Yıkanırdı gölgesi kuytu bir derede.
Yaz, kış yeşil bir saksı ıtır pencerede;
Bahçende akasyalar açardı baharla.
Ne şirin komşumuzdun sen, Fahriye Abla!

Önce upuzun, sonra kesik saçın vardı;
Tenin buğdaysı, boyun bir başak kadardı.
İçini gıcıklardı bütün erkeklerin
Altın bileziklerle dolu bileklerin.
Açılırdı rüzgârda kısa eteklerin;
Açık saçık şarkılar söylerdin en fazla.
Ne çapkın komşumuzdun sen, Fahriye Abla!

Gönül verdin derlerdi o delikanlıya,
En sonunda varmışsın bir Erzincanlıya.
Bilmem şimdi hâlâ bu ilk kocanda mısın,
Hâlâ dağları karlı Erzincan’da mısın?
Bırak, geçmiş günleri gönlüm hatırlasın;
Hâtırada kalan şey değişmez zamanla,
Ne vefalı komşumuzdun sen, Fahriye Abla

Ben büyük şarkıları severim; büyük olsun.
Deniz gibi, gökyüzü gibi herşey ve mahzun.
Seviyorsam seni aşk ölümsüzdür gönlümce,
Aşıksam kadınım değil tanrıçasın, ece.
Denizler yolculuğa çağırır durur da beni
Gitmem düşünerek geri döneceğim günü.
Ben büyük rüzgarları severim; büyük olsun
Aşkım da, özlemim de hepsi, herşey ve mahzun.
İnsan bir yanınca Kerem misali yanmalı.
Uykudan bile mahşer gününde uyanmalı

Koşsam, koşsam, koşsam, koşsam

Yüzün beyaz, abajur yeşil, gece mor;
Esrimiş kalbim, şarkısını söylüyor.
Her yanın avuçlarıma dökülüyor
Çeşmeden akan suyun berraklığında.

Dolaşan bir dudak mı var saçlarını?
Ay tırmanıyor zeytin ağaçlarını.
Sürü bulutlar gece yamaçlarını
Otlayıp yayılıyor gök kırlığında.

Üzerinden örtüyü mü çekti bir el?
Gece ayaklarından akıp giden sel;
Seyrine doyulmuyor ruhunun, güzel
Bu manzara gibi, bu ayışığında…

Yeniden yarattı seni gizli bir el!

Ayaklar

Sen ey, oyununu en güzel oynayan!
Hangi kıvılcımla fışkırttın ruhundan
Birgün söndürdüğümüz kutsal ateşi?
Sen ey! ölümden çok hayatın kardeşi
Dirilttin nasıl bir mucizeyle tekrar
Her şeyi, dostluktan düşmanlığa kadar
Ve geri getirdin o sürgünlerini?
Nerde buldun tekrar eski günlerini
Zamanlar içinde yitmiş kardeşlerin
Ve en güzelini sönmüş, ateşlerin,
Kalbimin o kadar sevdiği o gülü,
Ölüm ötesinin mutlu tahayyülü
Evrensel cümbüşü, yaşama şevkini,
Bizden gidenlerin birgün en yakını
Ümidi ve şafak kanatlı neşeyi,
O aşkı, o tadı, o gülümsemeyi?..
Ey boş gecelerin dadı ayışığı!
Salla, salla hüzün uyuyan beşiği
Söğütlerin nazlı dalları içinden
Bir sabahı özleyen şu taze kadın
Yatsın başyastığına anılarının;
Bir makina sesiyle işleyen kalbi
Alıp gezdirirsin onu bir gemi gibi
Düşlerinin durgun, mavi denizinde.
Beni de hep kendi kendimin izinde
Fenerinle yolumu aydınlatarak
Barış çeşmesini aramaya bırak,
Budur yaşadığın sürece görevin;
Gecelerin birinde, solgun alevin
Güne yenilmeğe başladığı zaman
Üstüne başımın düştüğü kitaptan
Eser Mevlana’nın üflediği rüzgâr…
İşte, gam türküsü söyleyen kamışlar
Rüzgârından gördüğüm ova boyunca.
Bu bir düştür belki, insan uyanınca,
Gözlerinde kalır serabı bir ömür,
Her şey bu ışıltı ardından görünür
O insana; sevmek, yaşamak ve ölüm.
Seni uykuya çekip götüren elim
Kadınım, ayışığı içinden şu anda
Aldanış diye ne varsa bir insanda
O daldan tutuyor… Böyledir bu. Kader.
Kavuşur sabaha en uzun geceler
Ve serin durur her avunuş testisi.
Rüzgârlar başladı. Sonsuzluk gemisi
Önünde köpürüp şahlanmada engin;
Yolcusu olduğu nihayetsizliğin
Bir ucu Allah’ta ve sende bir ucu
Başlıyor serüvenlerin en korkuncu:
Gökyüzüne doğru yürüyen yeryüzü,
Barıştıran sınır geceyle gündüzü;
Ey sonsuza doğru ilkuçtan gelen Dağ!
Göğü perde perde delip yükselen Dağ!

Sönmüş saçlarında son damla ışık,
Bir düşün içinde gibi her akşam
-Ve yüzleri duman kadar dağınık
Geçer bu sokaktan binlerce adam.
Umut gözlerinde ölü bir bakış,
Çığlık bir bükülüş dudaklarında;
Bulamadıkları nedir ki, yaz kış
Dolaşırlar şehrin sokaklarında?
Sanki yalvaran bir duadır onlar,
Belki tanrılara açık vesvese,
Bir nehir. Bu nehir her akşam akar
Derinden ruhları çağıran sese.

Severim kırlarda ben yaşamayı,
On iki ayı.
Severim kırların yeşil göğsünü,
Bütün süsünü.

seni sarmak isterdim sonsuzlukla
delicesine sevmek
bir sarhoş gibi adını sayıklamak
ve bağırarak kollarında ölmek isterdim
                       gülüm …

Orda bir yol var uzakta.
O yol bizim yolumuzdur.
Dönmesek de, varmasak da
O yol bizim yolumuzdur.

Bütün sevgileri atıp içimden,
Varlığımı yalnız ona verdim ben,
Elverir ki bir gün bana derinden
Ta derinden bir gün bana “GEL” desin.

*tüveyç: çiçek tacı

Ne hoştur kırlarda yazın uyumak!
Bulutlar ufukta beyaz bir yumak,
Ağaçlar bir derin hulyaya varmış,
Saçında yepyeni teller ağarmış.
Baş yorgun, yaslanır yeşil otlara,
Göz dalgın, uzanır ta bulutlara.
Öğleyin bu uyku bir aralıktır,
Saf hava bir kanat gibi ılıktır.
Zaman gönülde ne varsa diner,
Yüzlere tülümsü bir buğu iner.
Erirken sıcakta yaz kokuları,
Ne hoştur, ne hoştur kır uykuları!