4 mevsimdi hep yaşanan. ben 5. mevsimi yaşıyorum adı Hazan.

sonbahar yağmurları değil,ayrılık yağmuru üzerime yağan. yüreğim lal ..

görmüyormusun hala yar..

kan kaybediyor sevdam.

yasaklı bir kelime gibisin artık cümlelerimde

dilime almaya korktuğum bir kaç hece

ve söylenmemesi gereken yemin gibi bir kelime

yüreğim lal

görmüyor musun yar kan kaybediyor sevdam.

bu gece şöyle bir baktım gökyüzüne

ve döndüm artık özüme

inanmam artık tek bir sözüne

yüreğim lal

görmüyor musun kan kaybediyor sevdam..

arife kurt 29/07/2010

ölüm gibiydi şüphe..hep içimde bir an bile benden ayrılmayan büyük bir karabasan. şimdi  ne yaptığını düşünmek bile istemiyorum. a.k

galiba hiç anlayamayacaksın elindekinin değerini. el değmemiş sevgimi. hayır aslında anlıycaksın kirli bedenlere değdiğinde tenin.yaktıklarında canını. en zor anında yapayalnız kaldığında anlıycaksın herkesin iyi gününde gülücüklerle seni kandırdığını. ağlayacak, yaslanabilecek bir omuz arıycaksın ..ben geleceğim aklına ..dikileceksin karşıma.haklıymışsın diyeceksin .sen gibi kimse sevmedi beni.yine benim ol.. seni o el değmiş sahte sevdaların kucağından geldiğin için yüreğim değil, omuzlarım bile teselli olmak için kabul etmiycek.. kirlendin bir kere. şimdi git. ben de sana teselli verecek ne bir omuz var ne bir yürek .git kirli dünyanda ara teselliyi. bıkmıştın ya bu sevdadan unuttun mu ????    14/07/2010

Bir şeyi bitirirken nasıl başladığın gelir aklına ilk.nasıl başlamıştık nasıl bitiyor..bir film şeridi gibi geçer yaşadığın her şey an ve an ..başladığın andan veda anına kadar.davetsiz bir misafir gibi gelir ve yüreğine çöreklenir acı..susarsın.neden başlamıştın neden sondasın sorarsın kendine..bitmek için miydi o başlangıç..yaşanan her şey bir hoşçakalla maziye teslim edilebilir mii..cevapsızdır sorular o noktada.çözüm bulamazsın bu hoşçakala. ağlarsın sebepsiz değildir gözyaşların ..ve hatırlarsın her başlangıç bir sondur ..ve gülümsemeye çalışırsın her sonda bir başlangıçtır aslında ..A:K

bir sen vardın bir de ben

çok çok önceden

yerini eller aldı

bir vedan kaldı

bir de ihanetin

bilsen seni ne çok özledim

yar dedim eller aldı

yorgun düştü yürek

vuslat gelmeyecek

ne sen ne de ben kaldı

 

dursun artık zaman

her şey yalan dolan

senin aşkından

bir tek yalan kaldı

 

 

 

Anne gel..gel özledim seni

ihtiyacım var nisan ayı gökyüzü mavisi gözlerine

hadi yine sar beni kollarına,saçımı okşa

hadi yine sil gözyaşlarımı

ihtiyacım var şefkatine ..kimse beni sen gibi sevmedi anne.

çocukken düştüğümde dizlerim kanardı

yada oynarken düşerdim kolum acırdı

sen öperdin geçerdi

Yada en sevdiğim oyuncağı kaybederdim ,

kaybettiklerimi sen tamamlardın

Şimdi hayatımı kaybediyorum anne

Eksiliyorum hergün

Şimdi dizlerim yerine yüreğim kanıyor

Uzaktayım görmüyosun anne

Dünya ne kadar kötü anne

Her şey yalan ,her şey sahte

Sen küçükken bana yalanı öğretmedinki anne..

Çocukluğumu özlüyorum anne

Oyunlar oynanıdığım,

ninnilerinle masallarınla uyuduğum geceleri özlüyorum anne

Şimdi geceler çok karanlık ,çok soğuk

Düşüncelerle boğuşuyorum anne.

Çocukken elbiselerimi giydirir saçlarımı örer bir de öpücük kondururdun yanağıma

Sonra tatlı tatlı bakardın gözlerime kızım derdin.

Şimdi hergün kara kara kıyafetler giyiyorum ve saçlarımla hüzün örüyorum anne….

Hani saklambaç oynardık arkadaşlarla yada yakalanbaç

Sen öylece beni izlerdin kenardan

Şimdi yine saklambaç oynuyorum anne

Yalandan ,kötülükten saklanıyorum ama sobeleniyorum anne

Yakalanıyorum her hüzne..

Canım acıyor anne…

Canım çok acıyorr..

 Arife Kurt (16.04.2009)

yollarda ıslık çala çala şarkılar söleyen adam senin eserindi.

sen yaşamayı sevmeyi öğretmiştin ona ..

şimdi nerde o adam bilmiyorum

işgale uğradı yüreği

sen gittiğinde mevsim bahardı.

yeşersin tomurcuklansın diye diktiğimiz güller ellerimi kanattı

sen gittin mevsimlerin de üstüne karlar yağdı ..

şimdi mevsim kış

herşey soğuk herşey buz

mevsim gibi yüreğim de buz kesti ellerimde

senin bana kestiğin en büyük cezaydı bu sessizlik

hatta sensizlik daha da ağırdı sessizliğinden …….

 

Arife Kurt